Kościół Narodzenia
Najświętszej Marii Panny

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia Ziemi Radomskiej

Klasztor Paulinów (OSPPE)

Matka Boża Pocieszenia Ziemi Radomskiej,
Nadzieja Rodzin

koronowana
21 sierpnia 1977 roku



Diecezja Radomska

 width=

Stara Błotnica należy do grupy najdawniejszych miejscowości ziemi radomskiej. Jest położona 24 km na północ od Radomia i 4 km na zachód od drogi E7. W granicach piastowskich Błotnica leżała na Mazowszu, na krańcu Puszczy Stromieckiej, która sięgała od Pilicy do Radomierzy (Radomki) i jej ujścia do Wisły. Teren ten w późnym średniowieczu nazywany był Zapilczem. Do 1805 roku parafia w Błotnicy należała do diecezji gnieźnieńskiej, następnie do diecezji kieleckiej, a od 1818 roku do diecezji sandomierskiej. Od 1992 roku Błotnica należy do diecezji radomskiej, pozostając w dekanacie jedlińskim. Pierwszy kościół błotnicki był drewniany i istniał jeszcze w 1759 roku, w czasie rozpoczęcia prac przy budowie obecnej świątyni.
Kościół w Błotnicy od czasu konsekracji nosi tytuł Narodzenia NMP i został wybudowany na wczesnośredniowiecznym grodzisku, w miejscu poprzedniej drewnianej świątyni, rozebranej w chwili, gdy otaczające ją mury nowej budowli doprowadzono do korony i pokryto dachem. Architektura kościoła błotnickiego nosi wszystkie cechy świątyń wykonanych przez Pawła Fontanę (1696–1765). Cechą charakterystyczną kościoła błotnickiego, a wspólną dla polskiego późnego baroku, jest pewna skromność form, a nawet surowość elewacji, przy nieprzeciętnym bogactwie jej wnętrza wyrażona w rzeźbiarsko-malarskiej dekoracji. Jest to budowla trzynawowa, typu bazylikowego, bez transeptu.  Nawy boczne są otwarte do nawy głównej arkadami wspartymi na filarach. Nawę główną i prezbiterium pokrywa sklepienie kolebkowe z lunetami, a w nawach bocznych, na zmianę kolebkowe i żaglaste. Malowidła ścienne, których autorem jest warszawski malarz Kazimierz Alchimowicz, zdobią sklepienie nawy i prezbiterium, a neobarokowa ornamentyka dekoruje nawy boczne. Cykl o tematyce maryjnej jest rozmieszczony na sklepieniu nawy głównej i przedstawia następujące sceny, licząc od ołtarza: Nawiedzenie, Niepokalane Poczęcie, Zwiastowanie, Wniebowzięcie i Koronację NMP.
Ołtarz główny został wykonany w stylu klasycystycznym przez warszawskiego snycerza Józefa Fettera. Dwie pary kolumn o głowicach korynckich ujmują centralne pole przęsła z dominującą niszą zamkniętą półkolem i profilowaną ramą w której dominuje obraz Matki Bożej Pocieszenia. Obraz wykonano na deskach lipowych, a zaokrąglenia dodano z drewna sosnowego. Nieznany jest artysta, który namalował obraz Madonny Błotnickiej. W trakcie ostatniej konserwacji okazało się, że po potopie szwedzkim zniszczony obraz zamiast renowacji został przemalowany. Oryginalny, o wyjątkowej artystycznej i historycznej wartości obraz Madonny Błotnickiej po odnowieniu jest zaskoczeniem dla parafian i pielgrzymów.
25 lutego 1963 roku kościół w Błotnicy otrzymał rangę sanktuarium maryjnego ziemi radomskiej, zaś staraniem ks. bpa dra Piotra Gołębiowskiego papież Paweł VI zezwolił na założenie złotych koron na obrazie Matki Boskiej Pocieszenia.

Stara_Blotnica_15.jpg
Stara_Blotnica_14.jpg
Stara_Blotnica_09.jpg
Stara_Blotnica_11.jpg
Stara_Blotnica_12.jpg
Stara_Blotnica_07.jpg
Stara_Blotnica_02.jpg
Stara_Blotnica_06.jpg
Stara_Blotnica_08.jpg
Stara_Blotnica_03.jpg
Stara_Blotnica_04.jpg
Stara_Blotnica_05.jpg